چيز می شی... خلاصه... می ميری

علتش سکته يا که واگير است

يا –بلا نسبت- از بواسير است

             يا دچار تبِ شُشی شده ای

              بلکه هم پاره از خوشی شده ای

يا که چيزی به تن فرو شده است

يا لگنگاه پشت و رو شده است

                يا چرا راهِ دور را بروی:

              عاق کرده است بچه را ابوی!

الغرض در مهار تقديری

قبض را می دهند و می گيری

          اين شتر داره کارت تضمين هم

           برده حتی جوان تر از اين هم

با تمامِ نداری ات اين بار

می روی توی بنزِ کولر دار

گرچه در خواب هم نمی ديدی

عاقبت توی بنز خوابيدی

تا بپوشند بر تنت چلوار

می شوی چند لحظه بی شلوار

شسته اندت حدود ساعت نُه

بوی کافور می دهی، اُه اُه!

عده ای از پَسَت روان شده اند

«آنچه ناديدنی است، آن» شده اند

همسرت گريه کرده پرسيده:

«بعد از اين، آب و نون رو کی می ده؟»

يک رفيقی که گفته بودی تو...

پُست او را گرفته بودی تو؛

                                                      دپ زده با قيافة هپلی

                                                 در درونش عروسی است ولی!

آن يکی خون چکانده از ديده

چون طلب هاش از تو ماليده

 می شوی دفن، صبحِ يکشنبه

بنز بازي، بس است بی جنبه!

تا قيامت به طور دربستی

توی يک متر و نيم جا هستی 

الغرض خوب بوده ای يا بد

فوت کردی، خدا بيامرزد